Μουσώνας / Ἀντινομία | Νίκος Καββαδίας, 1951-1974

A. Aubrey Bodine, Sailor looking at clipper ship, 1940


Μουσώνας


Τρελός Μουσώνας ράγισε μεσονυχτίς τα ρέλια.
Στο χέρι σου χλωρό κλαρί, χαρτί κι ένα φτερό.
Τέσσεροι κάμανε καιροί τα ρούχα σου κουρέλια.
Να σε σκεπάσω θέλησα, γλιστράς και δε μπορώ.

Κοράλλι ο κατραμόκωλος βαστάει να σε φιλέψει.
Γιατί μπήγεις τα νύχια σου στη σάπια κουπαστή;
Είν' ένα φάδι αθώρητο και μου μποδάει τη βλέψη.
Γαλάζιο βλέπω μοναχά, γαλάζιο και σταχτί.

Παρακαλώ σε κάθησε να ξημερώσει κάπως.
Χρώμα να βρώ, το πράσινο και τίντες μυστικές.
Κι απέ, το θρύλο να σου πω που μου 'πε μαύρος κάπος
τη νύχτα που μας έγλειφε φωτιά στο Μαρακές.

Ακόμη ξέρω τον αρχαίο σκοπό του Μινικάπε,
τη φοινικιά που ζωντανή θρηνεί στο Παραμέ.
Μα ένα πουλί μου μύνησε πως κάποιος άλλος σ' τα 'πε
κάποιος , που ξέρει να ιστορά καλύτερα από με.

Κάματος είναι που μιλά στενόχωρα και κάψα.
Πεισματική, και πέταξες χαρτί,φτερό,κλαδί,
όμως δεν είμαστε παιδιά να πιάσουμε την κλάψα.
Τι θά 'δινα - ''Πάψε, Σεβάχ'' - για να 'μουνα παιδί!

Αυγή, ποιός δαίμονας Ινδός σου μόλεψε το χρώμα;
Γυρίζει ο ναύτης τον τροχό κι ο γύφτος τη φωτιά.
Και μεις, που κάμαμε πετσί την καραβίσια βρώμα,
στο πόρτο θα κερδίσουμε και πάλι στα χαρτιά.


Ἰνδικός Ὠκεανός, 1951

Νίκος Καββαδίας, Τραβέρσο, 1975



Stormy Seas from Ship’s Deck, Vtg Photo RPPC 1910s


Ἀντινομία


Ο έρωτάς σου μία πληγή και τρεις κραυγές.
Στα κόντρα σκούζει ο μακαρας καθώς τεζάρει.
Θαλασσοκόρη του βυθού - χίλιες οργιές -
του Ποσειδώνα εγώ σε κέρδισα στο ζάρι.

Καὶ σ᾿ έριξα σ᾿ ένα βιβάρι σκοτεινό
που στέγνωσε και ξανεμίστηκε το αλάτι.
Μα εσύ προσμένεις απ᾿ το δίκαιον ουρανό
το στεριανό, το γητευτή, τον απελάτη.

'Οταν θα σμίξεις με το φώς που σε βολεῖ
και  θα χαθείς μέσα σε διάφανη ἀμφιλύκη
πάνω σε πράσινο πετούμενο χαλί,
θα μείνει ὁ ναύτης να μετρά το άσπρο χαλίκι.


 m/s Aquarius, 1974

Νίκος Καββαδίας, Τραβέρσο, 1975


Also:


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...