Friendship | Mark Twain & Nikola Tesla, 1895

Mark Twain in Nikola Tesla’s Laboratory, New York, 1895


“Good friends, good books, and a sleepy conscience: this is the ideal life.” 
 Mark Twain


*Tesla had first become aware of Twain during his younger years while crippled with sicknesses 
so bad that the doctors had given up all hope. He was bedridden and sinking into deep despair 
when someone gave him a couple of Twain’s books to read to pass the time.

Tesla said that the books were so captivating and moving that it helped pull him out of the 
depressed state he was in, setting the stage for him to recover. Later on in life he met Mark Twain
 at a place they both liked to go called The Player’s Club, Twain was someone absolutely entranced
 by things like science, technology, and inventions and so naturally he connected with Tesla right 
off the bat. It was there at that club that they began a strong friendship that would last the rest of 
their lives.

In many ways the two lived in the world of imagination, just different aspects of it. Both could 
pull ideas out of thin air and make monumental changes to the world around them, one through 
words and the other through electricity. They admired this ability in each other and liked to 
hang out and talk for hours in Tesla’s lab. (...)



The high-voltage current is being passed through the human body to bring the lamp to incandescence.
Tesla’s friend, Mark Twain, is holding the loop above the resonating coil. Tesla is at the switch in the background.


2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...





Για τον ηλεκτρονικό μυστικισμό του, η τριοδική λυχνία ήταν τόσο θεμελιώδης όσο ο σταυρός για το Χριστιανισμό. Σκέψου το εγώ, τον εαυτό που υποφέρει μια προσωπική ιστορία δεμένη στο χρόνο, όπως το πλέγμα. Ο βαθύτερος και αληθινός Εαυτός είναι η ροή ανάμεσα στην κάθοδο και την άνοδο. Η συνεχής, καθαρή ροή. Διάφορα σημεία —αισθητικά δεδομένα, αισθήματα, μνήμες που επαναπροσδιορίζονται— τοποθετούνται πάνω στο πλέγμα, και μορφοποιούν τη ροή. Ζούμε ζωές σαν κυματομορφές που συνεχώς αλλάζουν με το χρόνο, πότε θετικές, πότε αρνητικές. Μόνο σε στιγμές μεγάλης γαλήνης είναι δυνατόν να βρούμε την καθαρή, τη χωρίς πληροφορία κατάσταση του σημείου μηδέν.

«Στο όνομα της καθόδου, της ανόδου και του αγίου πλέγματος;» είπε ο Πέκλερ.

''Ναι, καλό είναι αυτό'', είπε χαμογελώντας ο Μοντάουγκεν.




Thomas Pynchon / Gravity's Rainbow / 1973 / μτφ Γιώργος Κυριαζής

.

Ανώνυμος είπε...



http://grizosgatos.blogspot.gr/2013/12/blog-post_4186.html
Νίκολα Τέσλα / Eπτά ιδιοτροπίες

.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...