The Book and the Movie: The Royal Game / Schachnovelle | Stefan Zweig / Brainwashed, 1960 d. Gerd Oswald

''Καταλαβαίνετε επομένως πόσο παράλογο είναι να θέλει κανείς να παίξει εναντίον του εαυτού του. Η γοητεία του σκακιού έγκειται στο ότι ο κάθε παίκτης αναπτύσσει τη  στρατηγική του με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο. Το ενδιαφέρον σ' αυτόν τον διανοητικό πόλεμο είναι πώς τα μαύρα δεν ξέρουν την επόμενη κίνηση των λευκών, και προσπαθούν συνεχώς να τη  μαντέψουν για ν' αντιδράσουν έγκαιρα, ενώ τα λευκά απ' τη μεριά τους αγωνίζονται να μαντέψουν τα σχέδια των μαύρων  και να τα εξουδετερώσουν. Αν τώρα τα  μαύρα και τα άσπρα αντιπροσωπεύονταν απο το ίδιο πρόσωπο, θα γεννιόταν μια κατάσταση αντιφατική: ένα και το ίδιο μυαλό θα ήταν αναγκασμένο να ξέρει κάτι και ταυτόχρονα να μην το ξέρει. Παίζοντας με τα άσπρα θα έπρεπε να ξεχνά όλα όσα ήξερε και σχεδίαζε ένα λεπτό πριν, όταν ακόμα έπαιζε με τα μαύρα. Ένας τέτοιος διχασμός της σκέψης προϋποθέτει έναν πλήρη διχασμό της συνείδησης, μια ικανότητα κατά βούλησιν διαχείρισης του εγκεφάλου, σαν να επρόκειτο για μια συσκευή εντελώς μηχανική. Το να θέλει λοιπόν κανείς να παίξει σκάκι εναντίον του εαυτού του αποτελεί παραδοξότητα ίδια με το να θέλει να πηδήσει τον ίδιο του τον ίσκιο.''

Stefan Zweig, Σκακιστική νουβέλα, 1942
μτφ : Μαρία Αγγελίδου

Rene Maltete, Chess

  Brainwashed (original title Schachnovelle), 1960
Director: Gerd Oswald / Stars: Curd Jürgens, Claire Bloom
It is based on Stefan Zweig's novella The Royal Game

“From my own experience I was well aware of the mysterious attraction of the ‘royal game,’ which, alone among the games devised by man, regally eschews the tyranny of chance and awards its palms of victory only to the intellect, or rather to a certain type of intellectual gift. But is it not already an insult to call chess anything so narrow as a game? Is it not also a science, an art, hovering between these categories like Muhammad’s coffin between heaven and earth, a unique yoking of opposites, ancient and yet eternally new, mechanically constituted and yet an activity of the imagination alone, limited to a fixed geometric area but unlimited in its permutations, constantly evolving and yet sterile, a cogitation producing nothing, a mathematics calculating nothing, an art without an artwork, an architecture without substance and yet demonstrably more durable in its essence and actual form than all books and works, the only game that belongs to all peoples and all eras, while no one knows what god put it on earth to deaden boredom, sharpen the mind, and fortify the spirit? Where does it begin, where does it end?”

Stefan Sweig, Chess Story, 1942


Anonymous said...

Οι άνθρωποι που διακρίνονται από κάποια μονομανία, που είναι καρφωμένοι σε μια έμμονη ιδέα, ασκούσαν ανέκαθεν μια έλξη πάνω μου. Γιατί όσο πιο περιορισμένα είναι τα όρια ενός πνεύματος τόσο, απ’ την άλλη, φτάνει να αγγίζει το Άπειρο. Αυτοί οι άνθρωποι, οι φαινομενικά περιθωριακοί και απόβλητοι, χτίζουν με τα δικά τους παράξενα υλικά, σαν τους τερμίτες, ένα είδος μικρόκοσμου, που είναι ταυτόχρονα μοναδικός και αξιοσημείωτος.

Stefan Zweig / Σκακιστική νουβέλα /1942 / μτφ. Μαρία Αγγελίδου

Anonymous said...

Chess demands total concentration
-Bobby Fischer

You need not play well - just help your opponent to play badly
-Genrikh Chepukaitis

When your house is on fire, you cant be bothered with the neighbors.
Or, as we say in Chess, if your King is under attack you don’t worry
about losing a Pawn on the Queen’s side
-Gary Kasparov


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...