Προς την σελήνην | Jean Moréas, 1871

Jean Moréas portrait appeared in Vogue


Ενώ το αρμα της νυκτός ζοφώδες σκότος χύνει,
ενώ συρίζει ο βορράς και η ανεμοζάλη,
η πνευστιώσα λάμψις σου, παρθενική σελήνη,
ωσεί ακτίς παρήγορος εκ των νεφών προβάλλει.

Ω! πόσον σε ηγάπησα εις ρέμβην αφειμένος
υπο το φώς σου το γλυκύ φαιδρόν παιδίον ετι,
Το μέγα σου μυστήριον εζήτουν εσκεμμένος,
Και ήσο σύ η μόνη μου διηνεκής μελέτη.

Ποσάκις αθυμών μακράν ψυχής πεφιλημένης,
Και φέρων αιματόρρυτον το έλκος της οδύνης,
Σε ειδον εις τα στήθη μου δειλή να καταβαίνης,
Και βάλσαμον λυσίπονον εκεί να μου εγχύνης.

Και οταν, βλέπων ολους μου τους πόθους εσβεσμένους,
Εις την σκιάδα της νυκτός εζήτησα γαλήνην,
Υπο τους θόλους τ'ουρανού τους ερρυτιδωμένους,
Συ μόνην ευρον σύντροφον εις της ζωής την δίνην.

Ωχρά καθώς η λάμψις σου, αλλ' ως αυτή αιμύλη,
η υπαρξίς μου φθισιά εν μέσω της σκοτίας,
Θάρρει, σελήνη, συμπαθής ποιητική μου φίλη,
Θα ευρεθή και δι' ημάς σταγών ευδαιμονίας.


                                                                                 1871

Jean Moréas (Ιωάννης Παπαδιαμαντόπουλος) 1856-1910


Η μοναδική ελληνόφωνη ποιητική του συλλογή  "Τρυγόνες και έχιδναι". Ποιήσεις, εν Αθήναις, 1878 εκ του τυπογραφείου 
των Συζητήσεων. Το 1880 εγκαταστάθηκε οριστικά στο Παρίσι και σταδιοδρόμησε στα γαλλικά γράμματα ως εκπρόσωπος 
του συμβολισμού.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...