Senses | Anaïs Nin, 1931-34

Jean Metzinger, Seated Woman, 1919


“She is suspicious of words. She lives by her senses, by her intuition.
 We don’t have a language for the senses. Feelings are images, sensations
are like musical sounds. How are you going to tell about them?”

The Diary of Anaïs Nin, 1931-1934


Also:

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

John Sotiropoulos: συνειρμικά μου θύμισε:
«…Πόσες λέξεις ξέρει ἕνας ἄνθρωπος;» ρωτᾶ ρητορικά ή νεαρή κοπέλα τή μητέρα της. «Πόσες χρησιμοποιεί στό καθημερινό του λεξιλόγιο; Ἑκατό, διακόσιες, τριακόσιες; Τυλίγουμε τά αἰσθήματά μας σέ λέξεις, προσπαθοῦμε νά ἐκφράσουμε μέ λέξεις τή χαρά, τή λύπη καί κάθε μας συγκίνηση, δηλαδή ὅλα ὅσα στήν πραγματικότητα μένουν ἀνέκφραστα. Ό Ρωμαίος εἶπε ὄμορφα λόγια στήν Ἰουλιέτα, λέξεις ζωντανές, ἐκφραστικές, πού σίγουρα ὅμως δέν ἔλεγαν οὔτε τά μισά ἀπό ὅσα ἔκαναν τήν καρδιά του νά χτυπᾶ δυνατά, τοῦ ἔκοβαν τήν ἀνάσα κι ἔκαναν τήν Ἱουλιέτα νά ξεχνᾶ τά πάντα, πέρα ἀπό τήν ἀγάπη της.» Ὑπάρχει κι ἄλλο εἶδος γλώσσας, κι ἄλλη μορφή ἐπικοινωνίας μέ τά αἰσθήματα καί τίς εἰκόνες. Μ' αὐτή τήν ἐπικοινωνία οἱ ἄνθρωποι παύουν νά εἶναι χωρισμένοι ό ἕνας ἀπό τόν ἄλλον, οἱ φραγμοί καταργοῦνται.
Αντρέι Ταρκόφσκι, Σμιλεύοντας τον χρόνο

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...