The Book & the Movie: The Wanderer / Le Grand Meaulnes / Ο μεγάλος Μωλν | Alain-Fournier, 1913 / Jean-Gabriel Albicocco, 1967

Alain-Fournier, Le Grand Meaulnes, 1913  Cover illustration: Edward Gorey

“I am looking for something still more mysterious: for the path you read about in books, the old lane choked with undergrowth whose entrance the weary prince could not discover. You’ll only come upon it at some lost moment of the morning when you’ve long since forgotten that it will soon be eleven, or twelve… Then, as you are awkwardly brushing aside a tangle of branches, your arms at the same time trying to protect your face, you suddenly catch a glimpse of a dark tunnel of green at the far end of which 
there is a tiny aperture of light.”

Le Grand Meaulnes aka The Wanderer (1967)
Director: Jean-Gabriel Albicocco
Stars: Brigitte Fossey, Jean Blaise, Alain Libolt

Le Grand Meaulnes is the only novel by French author Alain-Fournier. Fifteen-year-old François Seurel narrates the story of his relationship with seventeen-year-old Augustin Meaulnes as Meaulnes searches for his lost love. Impulsive, reckless and heroic, Meaulnes embodies the romantic ideal, the search for the unobtainable, and the mysterious world between childhood and adulthood.

The hero of Jack Kerouac’s On the Road carries just one book during his three-year sojourn across America. It is the novel Le Grand Meaulnes, written 100 years ago by French writer Alain-Fournier. F. Scott Fitzgerald was inspired by its title to copy it for his own The Great Gatsby, and Henry Miller claimed to love the novel’s hero. John Fowles said the book influenced everything he wrote, and he described it as “the greatest novel of adolescence in European literature.” [>]

“But once a man has taken a step in Paradise, how can he afterwards get used to living like everyone else? The things that make up the happiness of other people seemed ludicrous to me. And when, one day, quite sincerely and deliberately, I decided to behave as others do, that day I stored up enough remorse to last a long time….”

Alain-Fournier, Le Grand Meaulnes, 1913

"Και μέσα στη σιωπή ακούω ένα πουλί...εγώ βέβαια θέλω να το περνάω γι' αηδόνι, παρ' ότι το ξέρω πώς λαθεύω, τ' αηδόνια κελαηδούν μόνο τη νύχτα. Ένα πουλί 
που λέει ξανά και ξανά και ξανά την ίδια φράση. Φωνή του πρωινού, φράση ειπωμένη μέσα σε βαθύσκια φυλλωσιά, πεντάγλυκη πρόσκληση για ταξίδι κάτω απο τις 
σκλήθρες. Κρυμμένο, επίμονο, πεισματάρικο λες, το πουλί μοιάζει να μ' έχει πάρει το κατόπι, κλαδί-κλαδί, μέσα στη φυλλωσιά."

"Κατεβαίνεις τις κατηφοριές, και σαν να σε ρουφάει η πεδιάδα που σε περιμένει. Μπροστά σου, σαν να τον διαβαίνεις φτεροκοπώντας, ανοίγεται, όλο και πιο 
πολύ ανοίγεται δρόμος, δρόμος που μόλις εκείνη τη στιγμή ξεφανερώνεται στα μάτια σου, σαν να γεννιέται εκείνη τη στιγμή, ανθίζει για σένα, από σένα."

"Ανάμεσα απο τις κουρτίνες ξεγλίστρησε αργά - αργά ένας μακρύς, ατέλειωτος πιερότος. Η όψη του αυλακωμένη απο ρυτίδες, παραμορφωμένη μια απο ευθυμία και μια απο άγρια θλίψη,πασπαλισμένη με αλεύρι. 'Ενας πιερότος ψηλός, καμωμένος θα 'λεγες απο τρία κομμάτια στραβοβιδωμένα...που περπατούσε στις μύτες των ποδιών σαν απο υπερβολική περίσκεψη και φόβο, με τα χέρια του να μπερδεύονται μέσα στα ατέλειωτα μανίκια του που σκούπιζαν τη σκηνή."

"Ήθελα να πεθάνω. Μια και δεν το κατάφερα, θ' αφιερώσω τη ζωή μου στο ξεφάντωμα. Τώρα, όσα πάνε κι όσα έρθουν. Θα ζήσω σαν παιδί. Σαν αλήτης. 
Τ' άφησα όλα πίσω μου. Δεν έχω πια ούτε πατέρα, ούτε αδερφή, ούτε σπίτι, ούτε αγαπημένη...Τίποτα πια...μόνο συντρόφους για κέφι και για γλέντι."

"Θα 'λεγες δεν υπάρχουν πια εκείνα τα σημάδια πού χωρίζουν το μάθημα από το διάλειμμα. Εκείνη η ξεκάθαρη διαχωριστική γραμμή που 
ρυθμίζει τη σχολική ζωή και την κάνει απλή, σαν τη διαδοχή της νύχτας και της ημέρας."

"Χωρίς να το ξέρω είχα φτάσει στην άκρη του δάσους. Κι εγώ πού την άκρη αυτή την είχα τοποθετήσει με τη φαντασία μου στη άκρη της γης! "

Alain-Fournier, Ο μεγάλος Μωλν, 1913 
μτφ : Παύλος Μάτεσις

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...